Niepełnosprawne dzieci wcale nie chcą być traktowane inaczej, niż dzieci sprawne. One nie chcą czuć się odmiennie, nie oczekują litości i współczucia. Oczywiście, nie można zaprzeczyć, iż w pewnych kwestiach będzie im trudniej, pewnych czynności, ze względu na swoje dysfunkcje, nie będą w stanie wykonywać. Jednak to nie powinno być przeszkodą w dążeniu do tego, by stworzyć im szczęśliwy świat. One chcą się bawić, one chcą cieszyć się swym dzieciństwem. Każdego dnia muszą borykać się z trudem rehabilitacji, utrudnień, a nierzadko z bólem. Dlatego tez , każdy moment szczęścia jest dla nich na wagę złota. Dlatego też, kontakty z innymi dziećmi, także z tymi zdrowymi, są dla niepełnosprawne dzieci bardzo istotne i przynoszą im zbawienne skutki. Chore dziecko tak samo, jak każdy inny człowiek, czuje, kocha, marzy. Zapewnijmy im więc szczęśliwe dzieciństwo. Mimo wszystko. Mimo wszelkich przeciwności losu. One oczekują od świata równego traktowania, potrzebują bliskich i przyjaciół. Wtedy łatwiej im będzie borykać się z tym, z czym muszą walczyć każdego dnia ich życia.